De meeste christenen spreken over de grote gebeurtenis van de wederkomst in termen van een bruiloft:
De hemelse Bruidegom(Jezus) komt
Zijn aardse Bruid (de Gemeente) halen.
Verder verwacht men, dat de tijd voor Israël weer aanbreekt.
Na eeuwen op een zijspoor gestaan te hebben
door hun ’onbeerlijke verharding’ en ongeloof
zal God hen weer tot Zijn volk maken.
Bij deze opvattingen zijn heel wat vragen te stellen:
- Waar staat in de Bijbel de term `Bruidsgemeente`?
- Wie is eigenlijk de `Bruid van de HERE`?
- Wat zijn de plaats en de taak van de Gemeente van Christus? - Anders gezegd: Op welke plaats staan wij?
- Waarom is het voor Israël als volk zo moeilijk
in Jezus als Messias te geloven en hoe past deze verblindheid
in het grote plan van God?
- Wanneer en hoe zal die sluier voor Israël worden weggenomen?
Israël is de Bruid
We beginnen met de eerste twee vragen.
Het antwoord, dat door het kopje gesuggereerd wordt,
zal velen wel even verbaasd de wenkbrauwen hebben doen fronsen. Nergens lezen we in de Bijbel het woord `Bruidsgemeente`
en dit begrip kan dan ook alleen maar indirect
en via de redeneringen uit enkele teksten worden gehaald.
Het Nieuw Jeruzalem, dat uit de hemel nederdaalt
is versierd als een bruid. Er staat niet dat het de bruid is.
Opvallend is verder het Joodse karakter van dat nieuwe Jeruzalem. De fundamenten dragen de namen van de twaalf apostelen
en op de poorten staan de namen
van de twaalf stammen van Israël geschreven.
Vermoedelijk is het begrip `Bruidsgemeente`
een overblijfsel van de theorie dat de kerk (Gemeente)
het `ware` of `geestelijke` Israël is,
waarbij alle goede dingen die God van Israël zegt
door die kerk( gemeente) worden toegeëigend.
Het Oude Testament is duidelijker over wie de Bruid is:
1 De Heilige van Israël zegt in Jesaja 54:5 over Israël:
“Want Uw Man is uw Maker, Here der Heescharen is Zijn Naam”.
2. “Zoals de bruidegom zich over de bruid verblijd,
zal ook God Zich over u verblijden” (Jesaja62:5)
3. In Jeremia 2:2, Ezechiël 23 en Hosea word Israël vergeleken
met een vrouw, die haar man,
in dit geval de Here zelf, ontrouw is.
Maar de Here is trouw en ook hier geld dit woord:
“Wat God samenvoegd heeft scheide de mens niet” (Mattheus 19:6). Israël en God zijn niet te scheiden!
4. Het duidelijkst stelt Hosea het:
“Ik zal u Mij tot bruid verwerfen voor eeuwig;
Ik zal Mij U tot bruid verwerfen door gerechtigheid en recht,
door goedertierenheid en ontferming:
Ik zal Mij u tot bruid verwerfen door trouw;
en gij zult de Here kennen”(Hosea 2:18,19).
Overduidelijk blijkt hier, dat Israël de bruid is!
De vage aanduiding, die tot verdedeging van het begrip ‘Bruidsgemeente’ worden aangehaalt, zoals 2Corinthiërs 11:2
en Epheziers 5:22 e.v. zijn lang zo duidelijk niet
als wat er over Israël als bruid gezegd wordt
en kunnen heel gemakkelijk anders worden verstaan.
Daarom kunnen er een paar stevige, vette vraagtekens zetten
bij de bekende liederen ‘ Welk een uitzicht bruidsgemeente’
en ‘Om haar als bruid te werven, kwam Hij ten hemel af’.
Toch moeten er wat kleine vraagtekens
bij die ’stevige vraagtekens’ worden gezet.
In de eerste plaats mogen we niet vergeten
dat we hier met beelden te maken hebben.
Israël wordt ook vaak vergeleken met een kudde of met een boom. De gemeente is het lichaam van Christus.
In de tweede plaats is die scheiding Israël
en de gemeente niet zo scherp als deze in de loop
van 18 eeuwen kerkgeschiedenis is geworden.
Het uitzicht van de Here Jezus is:
’Het zal worden één kudde en één herder’ (Johannes 10:16).
Voor velen hebben de begrippen ‘bruid’,
‘Bruidegom’ en ‘bruidsgemeente’ een diepe, emotionele inhoud.
Er komen dus veel vragen en verschrikte opmerkingen
bij de stelling dat Israël de bruid is.
Waar blijven wij, de Gemeente, dan?
Wordt er hier nu niet te veel en te overdreven
naar Israël toe geredeneerd?
Komen wij nu zo niet in een leer van
angstvallig uitpuzzelen van teksten en beloften
of ze nu op Israél of op de Gemeente,
voor heden of voor de verre toekomst gelden?
Dit is beslist niet het geval!
Wij gelovigen uit de heidenen horen er ten volle bij,
We zijn mede-erfgenamen en medeburgers
van de heiligen (Epheziers3:6).
Daarom mogen wij met volle teugen genieten van alles,
wat God belooft in de Bijbel.
Beloften van genezing (Exodus 15:26, Jesaja 53:4);
van leiding in ons dagelijks leven (Jesaja 58:11, Psalm 23);
van Gods eeuwige Liefde (Jeremia 31:3)
mogen we in vol vertrouwen, met een dankbaar hart
en in het geloof tot de onze maken.
Ik geloof zelfs, dat we als we de plaats die God aan Israël geeft,
gaan zien en erkennen en als we er rekening mee gaan houden,
dat veel van die beloften in de eerste plaats voor Israël zijn,
dus als we de zaken in de juiste proporties gaan zien,
we daardoor nog meer en dieper onze grote rijkdom
in Christus Jezus gaan zien en ervaren.
In geval van de bruid en de Gemeente is dit zeker het geval.
Als wij, Christenen, geestelijk een stapje terug doen
en Israël de plaats geven die het volgens de Bijbel toekomt,
dan zal blijken dat deze ‘stap terug’ in feite
twee stappen vooruit betekend.
Alle diepe, geestelijke heilswaarheden vallen dan
bijna automatisch op zijn plaats.
Meer geestelijk inzicht in de grote daden van God,
een beter verstaan van de heerlijkheid van Zijn heil
en een rijker geestelijk inzicht zijn dan ons ‘loon’.
Bovenal een nog diepere relatie en gemeenschap
met de Here Jezus, door de Heilige Geest.
De plaats van de gemeente
“….zijn lichaam, dat is de gemeente”.(Colossenzen 1:24)
‘en Hij heeftalles onder Zijn voeten gesteld
en Hem bovenal wat is gegeven aan de gemeente,
die zijn Lichaam is”(Epheziërs 1:22: zie ook 1Corintiërs 12:27).
Lees bijvoorbeeld ook eens het hele hoofdstuk 1 Corintiërs 12
en Romeinen 12:5. Geen sterkere band tussen de Here Jezus
en de gemeente kan er ooit bedacht worden.
Niets is er dichter bij Christus dan Zijn Lichaam.
Zelfs de bruid niet!
Door de voeten van het lichaam wordt het evangelie
naar de verste uithoeken van de wereld gedragen.
Jezus wil zijn zegende en genezende handen
nu door middel van de handen van de gemeente
op de lijdende mensheid leggen.
De woorden, die spreken van Gods redding en verzoening
worden nu door de mond van de gemeente
de wereld ingesproken.
Zoals Jezus is de “Afdruk van het Wezen van God”( Hebreeën 1:3), zo zijn de leden van de gemeente’ afdrukken’ van Jezus,
die in zijn voetstappen wandelen.
“Gelijk de Vader Mij gezonden heeft,
zend Ik ook u”(Johannes 20:21).
De gemeente is niet de bruid van Christus,
nee, de Bijbel zegt:”Wij zullen Hem gelijk zijn”..(Johannes3:2).
Dit is de enorm hoge plaats en de machtige roeping van hen,
die in Jezus geloven. Maar nu moeten wij samen diep zuchten
en zingen het gebed ”Maak mij een beeld van U”.
Bron: Jan van Barneveld | 
